เรื่องราวของเพื่อน #1

คำเตือน: การสะกดรอยตาม และการคุกคามทางเพศโดยคนแปลกหน้า


...


ตอนอยู่ม.ต้น ขณะที่เราอยู่บนรถเมล์กำลังกลับบ้าน มีผู้ชายคนหนึ่งสะกิดแล้วถามชื่อ เราก็ตอบไปเพราะเห็นว่าเขาคงไม่ทำอะไรหรอก ถามชื่อเฉย ๆ คงไม่เป็นไร จากนั้นไม่นาน เราก็ลงจากรถเพราะถึงป้ายพอดี ถึงแม้เขาจะอยู่ไกล แต่เราก็รู้ว่าเขากำลังตามมา ในตอนนั้นเราเริ่มรู้สึกว่าไม่ปกติละ แต่ก็ทำใจเดินขึ้นสะพานลอยต่อไปเพราะอยากรีบถึงบ้าน เขาก็เดินขึ้นสะพานลอยตามมา เราเดินเร็วขึ้นเรื่อยๆ เขาก็เดินเร็วขึ้นเช่นกัน จนพอลงบันได เขาเดินมาข้าง ๆ เรา


"น่ารักอะ"

"..."

"กำลังไปไหน"

"กลับบ้านค่ะ"

"ให้พี่ไปส่งมั้ย"

"ไม่เป็นไรค่ะ"

"ขอเบอร์ได้มั้ย"


เรารีบวิ่ง ทั้ง ๆ ที่กลางวันแสก ๆ แต่เรากลัวมากแม้ว่าเขาจะไม่ได้จับตัว หรือทำอะไรโดยตรง นับจากวันนั้น เราไม่เคยบอกที่บ้านเรื่องนี้เพราะกลัวเขาไม่ให้เรากลับบ้านเองอีก เราไม่กล้าลงรถเมล์ป้ายเดิมเพราะกลัวเจอเขา เราเลือกข้ามถนนที่รถเยอะ ๆ อีกป้ายแทนที่จะลงรถและขึ้นสะพานลอยที่ดูจะปลอดภัยกว่า


จากวันนั้น เราสงสัยตลอดว่า ทำไมคำพูดคุกคามไม่กี่คำ ถึงมีผลต่อชีวิตเราขนาดนี้


...


Graphic: Wictorxct



1 view0 comments