เรื่องราวของเพื่อน #17

คำเตือน: การถูกข่มขืนโดยโหญ่ผู้ที่ไว้ใจและกลุ่มคนใกล้ชิดในวัยเด็ก


...


สวัสดีครับ ตอนนี้เราอายุ 18 มีเรื่องที่เป็นอุทาหรณ์อยากจะมาเตือนใจ และระบาย ตอนเป็นเด็กประมาณป.3 แม่เราไปทำงานตั้งแต่เช้ามืด ส่วนมากจะกลับมาในเวลาเย็นจนเกือบดึก เราจึงมักไปเล่นด้านล่างแฟลต ใต้แฟลตจะมีร้านเกม เราก็เข้าไปนั่งเล่นเกมปกติจนสนิทกับรุ่นพี่คนนึง รุ่นพี่คนนั้นน่าจะอยู่ประมาณม.1ได้ เราก็สนิทกันพอสมควร เล่นเกมด้วยกัน จนกระทั่งวันหนึ่งพี่คนนี้แนะนำให้เรารู้จักน้าที่ทำงานละแวกนั้น น้าผู้ชายคนนี้ใจดีมาก ๆ พาเราไปกินนู่น กินนี่ละแวกใหล้เคียงตลอดจนเราเชื่อใจ และแม่เองก็ไว้ใจน้าคนนี้เช่นเดียวกัน เหตุการณ์ผ่านไปเรื่อย ๆ จนเที่ยงวันหนึ่งที่เป็นวันหยุด เราไม่ได้ไปโรงเรียน เราก็ลงมาเล่นเกมกับพี่คนนั้นปกติ พี่ที่ร้านเกมคนเดิมก็ชวนไปกินมาม่าห้องเค้ากับน้าชาย ด้วยความหิวบวกกับไม่ได้คิดอะไร เราก็ตามเค้าไป พอไปถึงห้องพี่เค้าก็มีการกินมาม่าจริง ๆ แต่เมื่อกินเสร็จแล้วเราจะกลับไปบ้าน พี่คนนั้นก็ชิ่งออกจากห้องไปก่อน แล้วเราก็ถูกน้าคนนั้นขืนใจ เรารีบวิ่งไปเคาะประตู พยายามเปิดประตู แต่พี่คนนั้นก็ไม่ยอมเปิดให้ เค้าล็อคประตูห้องไว้ให้เราอยู่กับน้าสองคน เราถูกกระทำจนเกิดการฉีกในช่วงบริเวณนั้น เลือดเราไหล แถมเค้ายังไม่ใส่ถุงยางอนามัย เรารู้สึกอาย กลัว และรู้สึกเศร้าใจมาก เหตุการณ์เกิดขึ้นซ้ำ ๆ โดยการที่เราไม่สามารถเล่าให้แม่ฟังได้เลย เพราะเรากลัวแม่มาก เค้าขู่ว่าจะบอกแม่ถ้าเราไม่ยอมให้เค้าทำอะไรอีก เราถูกกระทำหลายครั้ง มิหนำซ้ำพี่คนนั้นที่เราสนิทก็เอาไปเล่าต่อให้เพื่อนเค้าฟัง จนทำให้เราถูกกลุ่มเพื่อนของเค้าลากตัวไปบนดาดฟ้าเพื่อใช้ปากให้กับพวกเค้า เราเกลียดตัวเองมาก รู้สึกด้อยค่า ทำอะไรไม่ได้เลย แต่ตอนนี้เราผ่านมันมาได้แล้ว ไม่ต้องเจอคนพวกนั้นอีกจากการย้ายบ้าน แต่มันก็ยังคงเป็นเรื่องฝังใจเราอยู่ดี


...


Graphic: Wictorxct

1 view0 comments