เรื่องราวของเพื่อน # 27

คำเตือน: การถูกกักขังและเพิกเฉยในวัยเด็ก การล่วงละเมิดทางเพศโดยคนในครอบครัว และการแอบมองและคุกคามทางเพศทางสายตา


...


เราเป็นคนที่พ่อแม่ปล่อยให้อยู่กับปู่ย่าและป้า(ที่เป็นหลานของย่า) ตั้งแต่เด็ก พ่อมีครอบครัวใหม่ ส่วนแม่ก็ไปทำงานหาเงินที่ต่างจังหวัด จนย่าเราตาย และปู่ก็ไปทำงานที่ต่างจังหวัด ทุกวันตอนเด็ก (อ.3-ป.2) เวลาป้าเราออกไปทำงาน ป้าจะขังเราและล็อคกุญแจไว้เพราะกลัวโจร และมันก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลาเราต้องอยู่คนเดียว มันเหมือนเราไม่มีค่ามาก ๆ มันคือสิ่งที่เด็กคนหนึ่งควรได้รับหรอ เราตั้งคำถามและโทรไปบอกพ่อที่ตู้หยอดเหรียญที่โรงเรียน เราบอกพ่อว่า มารับหน่อยได้มั้ย ไม่อยากอยู่แล้ว จนป.2 เราย้ายไปอยู่กับครอบครัวพ่อ ซึ่งมีแม่ใหม่หรือก็คือแม่เลี้ยงเรานั้นเอง


ทางแม่เลี้ยงเรามีลูกชายคนหนึ่งและมีลูกพี่ลูกน้องที่เป็นผู้ชายอีกหนึ่ง ทุก ๆ วันเราจะใช้ชีวิตกับเด็กสองคนนี้ วันหนึ่งพี่ชายบอกว่าให้เรานอนทับโดยให้ใช้อวัยวะเพศของเราถูกับอวัยวะเพศของเขา ด้วยความที่เราไม่รู้เราก็ทำตาม และพี่ชายยังบอกให้เราทำแบบนี้กับลูกพี่ลูกน้องด้วย ตอนนั้นเรารู้สึกแย่มาก แต่ด้วยความที่เป็นครอบครัวทางฝั่งแม่เลี้ยงเราจึงกลัวที่จะพูดออกไป เราโดนกระทำมาตลอดจนถึง ป.6 ระหว่างนั้นมีปู่ของลูกพี่ลูกน้องเราเคยกอดจากด้านหลังและจับหน้าอกเราเขาพยายามจะขยี้และบีบ เราเครียดมาก บอกใครไม่ได้ เราก็เก็บไว้มาตลอด


แล้วช่วงมา ม.4 พ่อเราและแม่เลี้ยงเราเจอคดีที่ทำให้ต้องเข้าคุก จึงเป็นเหตุให้เราต้องอยู่บ้านกับพี่ชายสองคน โดนมีป้าและลุงฝั่งลูกพี่ลูกน้องคอยเลี้ยงดู วันหนึ่งขณะที่เรานอนอยู่ ลูกพี่ลูกน้องคนได้พยายามจับที่อวัยวะเพศเรา และพยายามเปิดเสื้อเรา เราลืมตาตื่นมาด้วยความกลัว จนเราทนไม่ไหวเสียงชื่อเขาสุดเสียง เขาก็หยุด อีกทั้งเวลาเราอาบน้ำ พ่อของลูกพี่ลูกน้องคนก็พยายามแอบมองเราจากพัดลมห้องน้ำ เราเก็บเรื่องนี้มาตลอดนอนฝันร้าน หวาดระแวง ได้เสียงแว่ว เรากลายเป็น PTSD และโรคซึมเศร้า แล้วตอนนี้เราก็ย้ายมาอยู่กับแม่แท้ ๆ แล้ว ซึ่งทางนี้ก็จะมีแม่เราแท้ ๆ และพ่อเลี้ยงอีก โดยทั้งแม่และพ่อเลี้ยงเป็นคนกินเหล้า ทุกครั้งเขาจะเข้ามาหอมแก้มเรา จากตอนแรกกอดเฉยๆ เริ่มหอมแก้ม จากข้างเดียวกลายเป็นทุกจุด และมีคืนวันหนึ่ง พ่อเลี้ยงเราเมาแล้วมาจูบปากเรา เรารู้สึกแย่มาก เหมือนเราหนีไม่พ้นเรื่องพวกนี้สักที เราหลอนและกลัวมาก ๆ จนในที่สุดเราก็บอกแม่ ทางพ่อเลี้ยงเราขอโทษและจะปรับตัว


แต่เราพังแล้ว พังแล้วจริงๆ เราไม่มีที่ที่เป็นของเราเลย ตอนนี้เรารักษาตัวอยู่ค่ะ

และหวังว่าทุกคนจะดูแลตัวเองให้ดีกันนะคะ ฟังเรื่องเราไว้ให้เป็นบทเรียนนะคะ


...


Graphic: Wictorxct


0 views0 comments